Halina Stabrowska

Halina Stabrowska, używająca pseudonimów „Wita”, „Pani Marta” i „Kolno”, urodziła się 11 kwietnia 1901 roku w Środzie Wielkopolskiej. Była córką Telesfora Schmidta i Zofii z domu Woźna. Mieszkała w Bydgoszczy, gdzie działała społecznie. Należała do Polskiego Białego Krzyża, prowadziła w wojsku działalność kulturalno-oświatową i zasiadała w zarządzie Polskiego Związku Zachodniego. W 1938 roku została wybrana posłanką na Sejm.

We wrześniu 1939 roku aresztowali ją Niemcy, lecz po zwolnieniu przedostała się do Warszawy i wstąpiła do Służby Zwycięstwu Polski. W strukturach konspiracyjnych zajmowała się między innymi legalizacją dokumentów, a od stycznia 1943 roku kierowała sekretariatem dowódcy Obszaru Zachodniego. Aresztowana 16 października 1943 roku, była więziona na Pawiaku i przesłuchiwana. Zginęła 30 listopada 1943 roku w egzekucji przy ulicy Solec w Warszawie. Pośmiertnie otrzymała Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari i Krzyż Walecznych, a wcześniej została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. Jej pamięci poświęcono tablicę na kamienicy przy ulicy Mickiewicza w Bydgoszczy.

Na podstawie artykułu „Halina Stabrowska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.